The Idle Cooperative

Σκέψεις – Απόψεις – Εμπειρίες

Περί κορονοϊού και κοινωνίας

Περίεργες εποχές. Πανδημία, lock down και περιορισμός κινήσεων. Ο κοσμάκης τρομοκρατημένος κατέκλυσε τα σούπερ μάρκετ και αγόρασε κωλόχαρτα που θα του φτάσουν μέχρι το 2030. Στις ΗΠΑ οι αγορά όπλων σημείωσε κατακόρυφη άνοδο. Υπήρξαν αναφορές για λεηλασίες καταστημάτων. Το πραγματικό πρόσωπο των ανθρώπινων κοινωνιών φάνηκε στις δύσκολες αυτές ώρες. Πολλοί άρχισαν να σκέφτονται το τί είναι πραγματικά σημαντικό και συνειδητοποίησαν το πόσο ευάλωτοι τελικά είμαστε σαν ανθρώπινο είδος. Άλλοι τόσο παρανόησαν, θύματα των πιο ανόητων συνομωσιολογιών που μπορεί να σκαρφιστεί ο ανθρώπινος νους. Το παρακάτω ρητό που αποδίδεται στον Λένιν δε θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο…

«Κάθε κοινωνία είναι τρία γεύματα μακριά από το χάος»

Ο Μπελογιάννης και ο Παπαδόπουλος

Μπελογιάννης

Ο Νίκος Μπελογιάννης κατά τη διάρκεια της δίκης του και το διάσημο σκίτσο του Πικάσο

Τον Ιούνιο του 1950, ούτε ένα έτος δηλαδή μετά τη λήξη του ελληνικού εμφυλίου (31 Μαρτίου 1946 – 30 Αυγούστου 1949), έρχεται στην Ελλάδα από την Αργεντινή ο Ερρίκος Περόζ. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για τον Νίκο Μπελογιάννη ο οποίος επέστρεψε στην Ελλάδα από την Πολωνία για να ανασυγκροτήσει τις οργανώσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας  το οποίο είχε τεθεί στην παρανομία και πολλά μέλη του οποίου είχαν συλληφθεί και εκτελεστεί. Θα συλληφθεί και αυτός σχετικά σύντομα (μετά από 1 χρόνο – διάφορες μαρτυρίες μιλάνε για ύπαρξη χαφιέ της ασφάλειας στις οργανώσεις) ως μέλος του ΚΕ και θα κατηγορηθεί και ως κατάσκοπος της Σοβιετικής Ένωσης.

Η πρώτη καταδίκη του σε θάνατο θα παρθεί από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών. Μαζί του δικάστηκαν άλλοι 52 κατηγορούμενοι και συνολικά καταδικάστηκαν 12 άνθρωποι σε θάνατο. Υπήρξε τεράστια διεθνής κατακραυγή επί της αποφάσεως και επιφανείς προσωπικότητες όπως ο Σαρλ Ντε Γκωλ, ο Ζαν Πολ Σαρτρ, ο Πολ Ελυάρ, ο Πικάσο και ο Τσάρλι Τσάπλιν, μεταξύ άλλων ζητούσαν την ακύρωση της απόφασης. Ο Μπελογιάννης καθ΄ όλη τη διάρκεια της δίκης (15 μέρες) κρατούσε στο δικαστήριο ένα κόκκινο γαρύφαλλο το οποίο αποτέλεσε έμπνευση για τον Πάμπλο Πικάσο. Το σκίτσο του «ανθρώπου με το γαρύφαλλο» κυκλοφόρησε σε όλο το κόσμο. Ο Μπελογιάννης πέρασε και από δεύτερη δίκη και τελικά εκτελέστηκε στις 30 Μαρτίου 1952.

Πέραν του ιστορικού ενδιαφέροντος της υπόθεσης, ένα ιδιαίτερο στοιχείο αποτελεί η παρουσία του μετέπειτα δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου στη πρώτη δίκη όπου και συμμετείχε ως έκτακτος στρατοδίκης. Ακόμα μια ιδιαίτερη λεπτομέρεια. Παρόλο που ήταν γνωστός για τα αντικομουνιστικά του αισθήματα, ο Παπαδόπουλος ψήφισε ενάντια στην θανατική καταδίκη. Ας μην τρέφουμε όμως αυταπάτες και ελπίζω το κείμενο να μην εκληφθεί σαν προσπάθεια εξανθρωπισμού των χουντικών. Η απόφαση του Παπαδόπουλου προφανώς ήταν κατευθυνόμενη από πραγματισμό ή συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες. Ίσως και απλά να έκανε υπομονή… Στο κάτω κάτω αυτός και η παρέα του «πήραν το αίμα τους πίσω» κατά τη διάρκεια της επταετούς χούντας όπου σκότωσαν, βασάνισαν και εξόρισαν αμέτρητους αγωνιστές…

The Editor

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF% CF%85%CE% BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%9A% CF%8C%CE%BC%CE %BC%CE%B1_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE

https://el.wikipedia.org/wiki /%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82_ %CE%9C%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AC% CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82

https://www.mixanitouxronou.gr/georgios-papadopoulos-fanatikos-antikommounistis-ke-epimonos-sinomotis-pia-itan-i-schesi-tou-me-tin-ikogenia-papandreou-i-paralirimatiki-logi-ke-ta-tsekouria-vinteo/

https://left.gr/news/san-simera-1951-arhizei-i-proti-diki-toy-nikoy-mpelogianni

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=987161

https://www.anoixtoparathyro.gr/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%83%CE%BA%CF%8C%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE% AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7/

Σκανδιναβικές πρωτοπορίες (1)

Σκανδιναβικές χώρες. Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Νορβηγία, Ισλανδία. Χώρες με συστήματα πρότυπα για τον υπόλοιπο κόσμο. Ήταν όμως πάντα έτσι τα πράγματα; Και είναι άραγε ακόμα έτσι;

Σε αυτή τη σειρά άρθρων θα περιγράψω κάποιες άβολες καταστάσεις του παρελθόντος, αλλά και του παρόντος, που φαντάζομαι πως οι περισσότεροι κάτοικοι των χωρών αυτών θα ήθελαν να ξεχάσουν (άντε κάποιες από αυτές να τις θυμούνται σαν κάποιου είδους αστείο). Παρόλο που κατοικώ σε μια εξ αυτών των χωρών εδώ και κάποια χρόνια και γνωρίζω κάποια πράγματα από πρώτο χέρι, θα αναφέρω τις πηγές μου ώστε να μη κατηγορηθώ και ως φαντασιόπληκτος από τους κάθε λογής άπιστους Θωμάδες ή τους ρομαντικούς που πιστεύουν στο αψεγάδιαστο του λεγόμενου «Σκανδιναβικού μοντέλου».

Λογοκρισία στη Σουηδία (στον κινηματογράφο)

Ναι. Όπως ακριβώς το έγραψα.

Η Σουηδία ήταν και είναι πραγματικά πρωτοπόρος χώρα στα θέματα της ελευθερίας του τύπου. Θεσπίστηκε συνταγματικά το 1766 και – εκτός από ένα μικρό διάλειμμα κατά την περίοδο της «ουδετερότητας» κατά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο που υπήρξε λογοκρισία απέναντι στους κριτικούς του Γ’ Ράιχ – η ελευθερία του τύπου δουλεύει πάρα πολύ καλά.

Ωστόσο, αξιοπερίεργο είναι ότι η επιτροπή που αποφάσιζε για το ποιες ταινίες είναι κατάλληλες για το κοινό και μπορούσε ουσιαστικά να απαγορεύσει μια ταινία υπήρξε μέχρι το 2011 (το λεγόμενο Statens biografbyrå, που ιδρύθηκε το 1911). Η επιτροπή αυτή είχε ως σκοπό να επιβλέπει νόμους σχετικούς με τη λογοκρισία και να είναι σίγουρη ότι μια ταινία (ακολουθεί μετάφραση αποσπάσματος από τη wikipedia) «δεν περιλαμβάνει υλικό προσβλητικό για τη δημόσια αξιοπρέπεια ή ασεβές προς τις αρχές ή ιδιώτες, δεν απεικονίζει διάπραξη δολοφονιών, ληστειών ή άλλων σοβαρών εγκλημάτων και δεν περιλαμβάνει υλικό που προορίζεται για παιδιά και το οποίο απεικονίζει γεγονότα ή καταστάσεις που ενδέχεται να προκαλέσουν συναισθήματα φόβου ή τρόμου στο κοινό ή για άλλους λόγους να θεωρηθούν ακατάλληλα για παιδιά». Η συγκεκριμένη επιτροπή έπαιρνε αρκετά σοβαρά το ρόλο της με αποτέλεσμα κατά καιρούς να απαγορευθούν τελείως ή να κοπούν σκηνές από διάφορες ταινίες λιγότερο ή περισσότερο γνωστές. Ιδού μερικές από τις πιο γνωστές:

  • ”Casino” του Martin Scorsese (1996)
  • ”Invasion USA” με τον Chuck Norris (1985)
  • ”Mad Max” με τον Mel Gibson (1979)
  • ”The Texas chainsaw massacre” (1974)
  • ”Nosferatu” (1922)

Με την πρόοδο της τεχνολογίας και την εμφάνιση των βιντεοταινιών, καθώς και την έξαρση του διαλόγου πάνω στο θέμα, η επιτροπή λογόκρινε όλο και λιγότερες ταινίες και τελικά διαλύθηκε το 2011. Έτσι η Σουηδία ήταν από τις πρώτες χώρες του δημοκρατικού κόσμου που εισήγαγαν τέτοιου είδους επιτροπή και η τελευταία που την απέσυρε…

ΥΓ: Δε θέλω να παρεξηγηθώ, πολλές προηγμένες χώρες συνεχίζουν να απαγορεύουν την προβολή κάποιων ταινιών π.χ. η προβολή του ”Ο Αντίχριστος” του Lars von Trier απαγορεύθηκε στη Γαλλία μετά από πιέσεις θρησκευτικών ομάδων.

 Πηγές:

https://en.wikipedia.org/wiki/Censorship_in_Sweden

https://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=2054&artikel=6194465

https://www.thelocal.se/20200406/the-biggest-blockbusters-that-were-censored-or-banned-in-sweden/amp

Marco

Post Navigation