The Idle Cooperative

Σκέψεις – Απόψεις – Εμπειρίες

Σκανδιναβία – Nησιά Åland

Θα ξεκινήσω αυτή τη σειρά άρθρων για τη Σκανδιναβία με το το ταξίδι που έκανα στα νησιά Åland τον Μάιο του 2015. Παρόλο το μικρό τους μέγεθος, τα νησιά είναι πλούσια σε φυσική ομορφιά, έχουν πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία και ιδιαίτερο πολιτικό καθεστώς.

Τα Åland (στα Φινλανδικά Ahvenanmaa) αποτελούν επαρχία του Φινλανδικού αρχιπελάγους και ανήκουν στη Φινλανδία. Ιστορικά δε, και βάσει πολιτικών μεταξύ Φινλανδίας-Σουηδίας, ήταν και παραμένουν σουηδόφωνα. Έχω ακούσει από πολλούς και διάφορους, ότι μια πολιτική ώστε να μην αλλοιωθεί ο σουηδικός χαρακτήρας των νήσων είναι η απαγόρευση αγοράς γης στα Åland σε μη Ålanders… Συνεχίζουμε. Τα Åland λοιπόν αποτελούν τη μικρότερη επαρχία της Φινλανδίας, είναι αυτόνομα, αποστρατικοποιημένα και συνιστούν τη μοναδική επαρχία στην οποία ομιλούνται μόνο τα σουηδικά ως κύρια γλώσσα. Να σημειώσουμε εδώ ότι τα σουηδικά είναι αναγνωρισμένη επίσημη γλώσσα στη Φινλανδία και είναι μητρική περίπου 5% του συνόλου του πληθυσμού (εκτός των Åland). Τα νησιά έχουν τη δική τους σημαία όπως και κυβέρνηση ενώ οι κάτοικοί τους ανέρχονται στους περίπου 29000, η πλειοψηφία των οποίων κατοικεί στη μεγαλύτερη πόλη-λιμάνι, το Mariehamn (περίπου 11000). Fun fact: η πόλη ιδρύθηκε το 1861 και πήρε το όνομά της από τη Μαρία Αλεξαντρόβνα της Ρωσίας.

Τα νησιά αποτελούν δημοφιλή τουριστικό προορισμό λόγω του ήπιου κλίματος (συγκριτικά πάντα με την υπόλοιπη Σκανδιναβία) και του μεγαλύτερου αριθμού ωρών με ηλιοφάνεια. Οπότε, κάθε καλοκαίρι, κυρίως Σουηδοί και Φινλανδοί τουρίστες πηγαίνουν οικογενειακώς και κατασκηνώνουν στις πολύ καλά οργανωμένες υποδομές του νησιού.

Όπως ανέφερα σε άλλο ποστ μένω Σουηδία και το να πάει κανείς στα Åland (τουλάχιστον από τις περιοχές κοντά στη Στοκχόλμη) είναι παιχνιδάκι. Παίρνεις το καράβι (φάση κρουαζιερόπλοιο βασικά) από τη Στοκχόλμη και σε περίπου 5,5 ώρες είσαι εκεί (τα πλοία είναι φοβερά με πολλές επιλογές διασκέδασης και αφορολόγητα οπότε πολλοί Σουηδοί απλά παίρνουν τα καράβια χωρίς καν να κατεβαίνουν στους τελικούς προορισμoύς. Αυτό στη καθημιλουμένη είναι γνωστό και ως booze-cruise για προφανείς λόγους).

cabins Marienhamn

Οι καμπίνες που μέναμε λίγο έξω από το Mariehamn

Όταν επισκέφτηκα τα νησιά μέναμε σε κάτι καμπίνες τύπου κάμπινγκ λίγο έξω από το Mariehamn. Δεν είχε αρχίσει ακόμα η τουριστική περίοδος (είμασταν εκεί αρχές Μαΐου) και τα πράματα ήταν χαλαρά και ήσυχα. Νοικιάσαμε αυτοκίνητο και έτσι  μπορούσαμε να μετακινηθούμε σε όποια περιοχή θέλαμε χωρίς πρόβλημα και παρόλο που δεν είχαμε και πολλές μέρες στη διάθεσή μας μπορώ να πω ότι ήταν αρκετές…

Τη πρώτη μέρα του ταξιδιού μας αποφασίσαμε να πάμε προς τη δυτική πλευρά των νησιών, προς το Eckerö. Το τοπίο ήταν κλασικό σκανδιναβικό, δηλαδή επίπεδο έδαφος με αρκετά δέντρα και δεσπόζον στοιχείο φυσικά το νερό. Οι οικισμοί και τα σπίτια ήταν διάσπαρτα και σε σημαντική απόσταση μεταξύ τους. Μάλιστα, όταν ρωτήσαμε μια ποδηλάτισσα για το πού βρίσκεται η πόλη γέλασε και μας είπε ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Αντί αυτού, μας έδωσε οδηγίες για να πάμε σε ένα καφέ το οποίο απ’ ότι μας είπε ήταν πολύ ωραίο και ιδιαίτερα δημοφιλές στη περιοχή (βασικά αν δεν είχε άλλο πού θα πάει ο κόσμος;).

Ålandspannkaka

Ålandspannkaka με τη σημαία των Åland στο Eckerö 

Ακολουθήσαμε τις οδηγίες της και βρεθήκαμε στο καφέ το οποίο βρισκόταν όμορφα τοποθετημένο σε μια μικρή μαρίνα. Ο καιρός ήταν πολύ καλός και έτσι καθήσαμε έξω και ήπιαμε το καφέ μας συνοδεία Ålandspannkaka (κρέπα/τηγανήτα των Όλαντ). Είναι το τυπικό γλυκό τους και φτιάχνεται από μείγμα σταρένιου και καλαμποκίσιου αλευριού με αβγά, βούτυρο, ζάχαρη και καρδαμο ή σαφράν. Αντίθετα από τις κλασικές τηγανήτες, το μείγμα αυτό μπαίνει στο φούρνο και γίνεται κάτι σαν πίτα η οποία στο τέλος σερβίρεται με μαρμελάδα δαμάσκηνο και σαντιγύ. Ωραίο πράγμα αλλά βαρύ (θρεπτικό). Αφού φάγαμε και ήπιαμε κάναμε μια βόλτα στη περιοχή. Το μέροςμε τις βαρκούλες και τα ξύλινα σπιτάκια στο νερό ήταν πολύ γραφικό και έτσι ευχαριστηθήκαμε τη βόλτα μας… Πιο πέρα βρισκόταν εγκαταστάσεις για κάμπινγκ όπου φαντάζομαι ότι κατά τη τουριστική περίοδο θα είναι φίσκα…

boat

Η περιοχή-μικρή μαρίνα γύρω από το καφέ στο Eckerö 

Hammarland kirka

Η εκκλησία του Hammarland

Στο δρόμο της επιστροφής σταματήσαμε στην εκκλησία του Hammarland. Τα νησιάγενικά έχουν αρκετές παλιές εκκλησίες (μάλιστα η εκκλησία του St Olaf στη Jomala πιθανολογείται ότι είναι η παλαιότερη της Φινλανδίας). Και η εκλησία στο Hammarland πάντως δε πάει πίσω. Χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, είναι χτισμένη από πέτρα και έχει την ιδιαιτερότητα της τοποθεσίας του πύργου της στο Νότιο τμήμα του Ναού. Η αυλή της είναι σπαρμένη με ταφόπλακες και το όλο κτίσμα βρίσκεται σε αρκετά απομονωμένο μέρος και βρίσκεται στη μέση μεγάλων πεδινών εκτάσεων. Μετά από την βόλτα μας αυτή επιστρέψαμε στη καμπίνα μας για χαλάρωση.

Την επόμενη μέρα πήγαμε προς την Ανατολική πλευρά των νησιών. Η πρώτη μας στάση ήταν το κάστρο Kastelholm, πολύ καλά διατηρημένο (αν και είχε καταστραφεί παλαιότερα από πυρκαγιά) και το οποίο πλέον στεγάζει το ομώνυμο μουσείο. Το συγκεκριμένο κάστρο έχει πλούσια παρελθόν, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη σουηδική ιστορία. Ο Gustav Vasa (πολύ σημαντική μορφή της ιστορίας της Σουηδίας) και ο Δούκας Johan είχαν ζήσει στο κάστρο ενώ εκεί φυλακίστηκε για κάποιους μήνες και ο Erik o 14ος (XIV) όταν αποτρελάθηκε εντελώς (δολοφονούσε ευγενείς και στο τέλος αυτοί πολύ πρωτότυπα επαναστάτησαν εναντίον του).

Kastelholm outer

Εξωτερική πλευρά του Kastelholm

Το κάστρο χτίστηκε στα τέλη του 13ου αιώνα πάνω σε ένα νησάκι και αρχικά είχε αμυντικό ρόλο. Τα νερά όμως υποχώρησαν και πλέον βρίσκονται μόνο στις δυο πλευρές του κτιρίου. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι επισκέψιμο και ο επισκέπτης μπορεί να μάθει για διάφορες πτυχές της ιστορίας του αλλά και άλλες πληροφορίες σχετικές με τα νησιά Åland, όπως για παράδειγμα τις δίκες για μαγεία που έλαβαν χώρα στη περιοχή. Η θέα από τα υψηλότερα μέρη είναι εντυπωσιακή όπως και τα λάβαρα ευγενών της περιοχής που σώζονται στα ενδότερα. Αξίζει μια επίσκεψη στη γκαρνταρόμπα όπου μπορεί κανείς να δοκιμάσει για πλάκα πανοπλίες, κορώνες και άλλα μεσαιωνικά ενδύματα (ρέπλικες εννοείται)

Kastelholm inner

Λήψη από το εσωτερικό του Kastelholm

Bomarsund castle panorama

Πανοραμική θέα από την κορυφή του Kastelholm

Jan Karlsgården

Midsommar pole στο οutdoor museum Jan Karlsgården

Δίπλα στο κάστρο βρίσκεται και το «Outdoor museum Jan Karlsgården” το οποίο ουσιαστικά είναι μια έκταση με διάφορα παλιά κτίρια (ξύλινα σπίτια, ανεμόμυλους κτλ) που αναπαριστούν το παλαιότερο τρόπο ζωής στα νησιά. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται και το “Prison Museum Vita Björn” όπου μπορεί κανείς να μάθει για τις συνθήκες διαβίωσης των φυλακισμένων και να διαβάσει γλαφυρές περιγραφές της ζωής στη φυλακή από τους ίδιους τους ενοίκους της.

Αφότου επισκεφτήκαμε τα παραπάνω, συνεχίσαμε την πορεία προς το φρούριο του Bomarsund. Αυτό το φρούριο ξεκίνησε να χτίζεται το 1830 αφότου η Σουηδία έχασε τον “Φινλανδικό Πόλεμο” με τη Ρωσική Αυτοκρατορία και η τελευταία προσάρτησε τα νησιά Åland και τη Φινλανδία. Ωστόσο δε τελείωσεποτέ μιας και κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου Άγγλοι και Γάλλοι στρατιώτες το ανατίναξαν.

Παρένθεση. Ο Κριμαϊκός Πόλεμος ήταν η ένοπλη αντιπαράθεση που διήρκησε από το 1853 μέχρι το 1856 κατά την οποία η Ρωσική Αυτοκρατορία αντιμετώπισε και τελικά νικήθηκε από τη συμμαχία Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Γαλλίας, Βρετανίας και του Βασιλείου της Σαρδηνίας. Αιτία του πολέμου αποτέλεσε η αντιπαράθεση των δυνάμεων για τα δικαιώματα των Χριστιανών Ορθόδοξων και τον Καθολικών στους Αγίους Τόπους, που βρισκόταν τότε υπο Οθωμανική κατοχή. Άλλοι λόγοι και γεωπολιτικά συμφέροντα ήταν τα βασικά αιτία αλλα δεν θα μακρηγορήσω επί του παρόντος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου δόθηκαν πολλές και εξαιρετικά πολύνεκρες μάχες σε διάφορες περιοχές του κόσμου, εκτινόμενες από τα Βαλκάνια ως την Άπω Ανατολή. Ωστόσο, οι πιο αποφασιστικές ήταν αυτές της Κριμαίας όπου ανάγκασαν τη Ρωσική Αυτοκρατορία να διαπραγματευτεί για ειρήνη. Ο επίλογος γράφτηκε με τη Συνθήκη των Παρισίων στην οποία μεταξύ άλλων περιελάμβανε και την αποστρατικοποίηση των Åland, η οποία ισχύει ως και σήμερα.

Ας επιστρέψουμε στο σήμερα και στο Bomarsund… Λίγα ερείπια μαρτυρούν πλέον την ύπαρξη αυτού του κολωσιαίου κατασκευάσματος. Η περιοχή όπου ήταν χτισμένο είναι ανοιχτή στο κοινό και μπορεί κανείς να περπατήσει ευχάριστα (καιρού επιτρέποντος) στην αρκετά μεγάλη παραθαλάσσια έκταση.

Bomarsund battle

Ερείπια του ρωσικού φρουρίου στο Bomarsund

Bomarsund castle

Ερείπια του ρωσικού φρουρίου στο Bomarsund

Στο νησί Prästo στο οποίο φτάνει κανείς με γέφυρα από την περιοχή όπου βρίσκεται το κάστρο, βρίσκονται έξι ρωσικά στρατιωτικά νεκροταφεία τα οποία αντικατοπτρίζουν και το εθνικο-πολιτιστικο μωσαϊκό που απάρτιζε τη ρωσική αυτοκρατορία: νεκροταφείο Μουσουλμανικό, Εβραϊκό, Χριστιανών Ορθόδοξων και Καθολικών. Όταν πηγαμε το σκηνικό ήταν πολύ όμορφο και σε συνδυασμό με το ηλιοβασίλεμα αποτέλεσε ένα πολύ ωραίο επίλογο για τη πολύ γεμάτη αυτή μέρα.

Russian cemetery

Ρωσικό νεκροταφείο στο Prästo

Russian cemetery3

Εβραϊκό νεκροταφείο στο Prästo

Russian cemetery2

Μουσουλμανικό νεκροταφείο στο Prästo

Ugge på berge

Η θέα από το Cafe Ugge på berge

Τη τελευταία μέρα του ταξιδιού μας ξεκινήσαμε και πάλι για τη ανατολική πλευρά τωννησιών, αυτή τη φορά βόρεια προς το Orrdalsklint. Τιπ: 20 λεπτά περίπου από το Mariehamn, πάνω από ένα τούνελ στο κεντρικό δρόμο βρίσκεται το Cafe Ugge på berge. Αν είναι καθαρός ο ουρανός ένα καφεδάκι πάνω στον βράχο με θέα το φυσικό τοπίο από ψηλά είναι ότι πρέπει. Ενδιαφέρον είναι ότι στη διαδρομή (λίγο περπάτημα από το παρκινγκ βασικά) βρίσκεται και μια πλάκα εις μνήμη “Κόκκινων” μαχητών που εκτελέστηκαν το 1918 από τους “Λευκούς» κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου στη Φινλανδία μεταξύ Κομμουνιστών και Αντικομμουνιστών (μαντέψτε ποιος ηττήθηκε). Ομολογώ ότι δεν είχα ιδέα για αυτή τη πλευρά της Φινλανδικής ιστορίας

Monument

Μνημείο για εκτελεσθέντες κομμουνιστές από τους λευκούς στη περιοχή του Cafe Ugge på berge

Αφού λοιπόν ήπιαμε τον καφέ μας και μάθαμε και κάτι νέο, συνεχίσαμε για το Orrdalsklint. Το Orrdalsklint λοιπόν είναι το υψηλότερο σημείο των νησιών (129.1 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας, δε το λες και Έβερεστ αλλά κάνει τη διαφορά στο επίπεδο τοπίο της περιοχής) και από την κορυφή του έχει ωραία θέα. Ανεβήκαμε λοιπόν στην κορυφή (δεν ήταν και πολύ το περπάτημα), κάναμε μια βόλτα γύρω και θαυμάσαμε το τοπίο. Ο αριθμός των νησίδων με την πλούσια δασώδη βλάστηση και το νερό της Βαλτικής προσφέρει πολύ όμορφο θέαμα. Αφού ήπιαμε άλλον έναν καφέ στη καφετέρια που βρίσκεται στη κορυφή ξεκινήσαμε για να επιστρέψουμε στο Mariehamn. 

Orrdalsklint panorama

Πανοραμική θέα από το Orrdalsklint

Στο δρόμο της επιστροφής σταματήσαμε στη τοπική Stallhagen Brewery. Δοκίμασα διάφορες μπύρες (μιας και δεν οδηγούσα) και φάγαμε μεσημεριανό. Στην πίσω πλευρά της μπυραρίας βρίσκεται και κάτι σαν λίμνη και γενικά το περιβάλλον είναι πολύ ήσυχο και ενδείκνυται για να ξαποστάσει κανείς (εμείς βέβαια πέσαμε σε ένα τρελό παρεάκι μεσήλικων μηχανόβιων που μόνο ήσυχοι δεν ήταν αλλά τί να κάνεις).

Μετά κι από αυτό επιστρέψαμε στο Mariehamn και είπαμε να κάνουμε μια βόλτα και στη πόλη. Η αλήθεια είναι ότι δε λέει και πάρα πολλά και εκτός από κάτι ναυτικά μουσεία και κάτι τέτοια δε θα έλεγα ότι πολυαξίζει. Οπότε δε θα συνιστούσα στον υποψήφιο ταξιδιώτη να κάτσει μόνο εκεί…

Συνοψίζοντας θα μπορούσα να πω ότι έμεινα αρκετά ευχαριστημένος από αυτό το ταξίδι στα Åland. Οι απόστάσεις μεταξύ των περιοχών είναι αρκετά μικρές και πολύ βοηθητικό στη περίπτωσή μας ήταν και το γεγονός ότι οι δρόμοι ήταν αρκετά έρημοι. Φαντάζομαι ότι τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά κατά τη τουριστική περίοδο όπου θα πετάγονται από παντού πεζοί, ποδηλάτες, σκυλιά, γατιά.. Όσον αφορά στο τοπίο, ο συνδυασμός έντονου θαλασσινού στοιχείου με κλασική σκανδιναβική χλωρίδα (κωνοφόρα και γενικά πολύ πράσινο) μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Επιπλέον, η περιοχή έχει πλούσια ιστορία (και άγνωστη φαντάζομαι στους περισσότερους νότιους) οπότε μάθαμε και διάφορα νέα πράγματα που αγνοούσαμε. Κλείνοντας, παρόλα τα παραπάνω θετικά δε μπορώ να πω ότι θα συνιστούσα σε κάποιον να μείνει για περισσότερες από 4-5 μέρες,εκτός βέβαια κι αν ο σκοπός του είναι να χαλαρώσει χωρίς πολλά πολλά… 

Åland trip map

Χάρτης των Åland με τις επιμέρους περιοχές που επισκεφήκαμε

                                                                                                                                                    Marco
 
Πηγές:
Γενικά για τα Όλαντ:
Ιστορικά:

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Advertisements

Σκανδιναβία

viking

Απόλυτο κλισέ Πηγή: https://www.historytoday.com

Σκανδιναβία. Η λέξη δημιουργεί αυτόματους συνειρμούς στο μυαλό για ξανθές καλλονές (αν είσαι αγοράκι), βόρειους θεανθρώπους (αν είσαι κοριτσάκι), βίκινγκς,λίμνες, βουνά, μούσια, φοβερό υγιειονομικό σύστημα, κράτος πρόνοιας, λεφτά κ.ο.κ. Η πραγματικότητα όπως συνήθως βρίσκεται κάπου στη μέση. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Σύμφωνα λοιπόν με την αγαπητή μας wikipedia, ο όρος Σκανδιναβία χρησιμοποιείται τόσο ως γεωγραφικός όσο και ιστορικο-πολιτικός/πολιτιστικός προσδιορισμός. Γεωγραφικά, η Σκανδιναβία περιλαμβάνει τα Βασίλεια της Δανίας, Σουηδίας και Νορβηγίας. Ωστόσο, η ονομασία πολλές φορές περιλαμβάνει όλες της Βόρειες Χώρες (Nordic Countries, Nordic ή Norden) δηλαδή εκτός των τριών προαναφερθέντων βασιλείων, τη Φινλανδία και την Ισλανδία (και σχετιζόμενες περιοχές π.χ. τις Νήσους Φαρόε – περισσότερο γνωστές για το ετήσιο μακελειό φαλαινών – και τη Γροιλανδία ως χώρες που ανήκουν στο βασίλειο της Δανίας, όπως και τα νησιά Όλαντ που βρίσκονται μεταξύ Σουηδίας-Φινλανδίας. Τα τελευταία ανήκουν μεν στην Φινλανδία αλλά οι κάτοικοι είναι Σουηδόφωνοι και έχουν δικό τους κοινοβούλιο). Η ονομασία δε, προέρχεται από την περιοχή Scania (Skåne) της νότιας Σουηδίας όπου υπήρξε για πολύ καιρό Δανέζικη. Εδώ θα χρησιμοποιώ τον όρο Σκανδιναβία ταυτόσημα με τον όρο Nordic Countries γιατί επικεντρώνομαι εκτός της γεωγραφίας στο κοινό πολιτισμικό πλαίσιο των χωρών αυτών αλλά και επειδή απλά έτσι γουστάρω.
Map_of_Scandinavia

Τα τρια βασίλεια της Σκανδιναβίας (κόκκινο) και οι χώρες που συμπεριλαμβάνονται στη διευρυμένη έννοια του όρου (πορτοκαλί). Πηγή: en.wikipedia.org

Τα σκανδιναβικά λοιπόν κράτη απολαμβάνουν οικονομικής άνεσης (υψηλές θέσεις στις κατατάξεις με βάση το μέσο ετήσιο εισόδημα) αλλά και υψηλό σκορεπιδόσεων σε μετρήσεις όσον αφορά την εκπαίδευση, πολιτικών ελευθεριών και ποιότητα ζωής.

Στην επόμενη σειρά άρθρων θα περιγράψω τα μέρη αυτά όπως τα έχω δει ως ταξιδιώτης αλλά και ως κάτοικος (εδώ και κάποια χρόνια) της Σουηδίας.
Πηγές:
Marco

Κάρολος ο 12ος της Σουηδίας

Το πιο πιθανό είναι ότι ο υπερμάγκας της φωτογραφίας είναι άγνωστος στους περισσότερους. Πρόκειται για τον Κάρολο τον 12ο, βασιλιά της Σουηδίας από το 1697 μέχρι το 1718. Όπως και ο πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας, ο Όθωνας, έτσι κι αυτός ανήκε σε δυναστεία καταγόμενη από την Βαυαρία…

Karl_(Charles)_XII_of_Sweden.pngΗ ζωή του Καρόλου ήταν ταραχώδης και τον περισσότερο καιρό της βασιλείας του τον πέρασε οδηγώντας ο ίδιος τον στρατό της Σουηδίας σε σημαντικές νίκες παρόλο που αριθμητικά ήταν πολύ μικρότερος αυτών των αντιπάλων του.

Εκείνο που αποτέλεσε αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο είναι το γεγονός ότι μετά από την ήττα του από τον στρατό της ρωσικής αυτοκρατορίας ο Κάρολος εξορίστηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Τον πρώτο καιρό λοιπόν, οι Τούρκοι υποδέχτηκαν ευχάριστα τον Κάρολο και η Οθωμανική Αυτοκρατορία κάλυπτε τα έξοδα ενώσω αυτός βρισκόταν εκεί. Χτίστηκε μάλιστα κι ένα χωριό, το Karlstad (=η πόλη του Καρόλου) κοντά στο Bender (σημερινή Μολδαβία) για τους συνδοδούς του και λοιπούς Σουηδούς αιχμαλώτους/σκλάβους που αγοράσαν οι Τούρκοι από τους Ρώσους.

Η κατάσταση ωστόσο άρχισε να φέρνει δυσφορία στην Αυλή του Σουλτάν Αχμέτ του 3ου μιας και ο Κάρολος και η συνοδεία τους δημιούργησαν τεράστια χρέη απέναντι στους εμπόρους της περιοχής. Τελικά όχλος και Γενίτσαροι επιτέθηκαν στην “σουηδική αποικία” και ο Κάρολος πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Γενίτσαρους.

Το πρώτο ενδιαφέρον σημείο της όλης ιστορίας είναι ότι από την εμπειρία του αυτή ο Κάρολος έφερε πίσω στη Σουηδία (όταν επιτέλους τον ξεφορτώθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία) τη λέξη “kalabalik” η οποία στα τουρκικά σημαίνει “πλήθος” και χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα στα σουηδικά για να δηλώσει την αναταραχή. Μια ακόμα λέξη που επίσης χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα είναι η λέξη “dolmar”, οι γνωστοί ντολμάδες π.χ. kåldolmar=λαχανοντολμάδες. Ένας θεός ξέρει πόσους θα φάγανε οι Σουηδοί κι έκαναν τέτοια χρέη…

Ας συνεχίσουμε λοιπόν με την ιστορία μας το οποίο μας οδηγεί στο δεύτερο ενδιαφέρον σημείο….Οι γενίτσαροι όντας καλά παιδιά δεν τον έφαγαν τον Κάρολο σαν ντολμά αλλά τον έθεσαν σε κατ οίκον περιορισμό αρχικά στο Διδυμότειχο παρακαλώ και έπειτα στην Κωσταντινούπολη. Ενδιαφέροντα πράγματα μιας και κάποιοι από εμάς έχουμε καταγωγή από τον Βόρειο Έβρο…

Συνεχίζουμε για να τελειώνουμε. Σε κάποια φάση (μετά από 5 χρονάκια) ο Κάρολος έπρεπε να επιστρέψει στην πατρίδα του όπως και έκανε. Και το έκανε ως τεράστιος μαγκας πάνω σε άλογο. Όχι άμαξα. Σε άλογο σε στυλ καουμπόυ. Και εφτασε στην τότε Σουηδική Πομερανία (σήμερα η βόρεια περιοχή μεταξύ Γερμανίας-Πολωνίας στη Βαλτική) σε μόλις 15 μέρες (για την εποχή πολύ γρήγορα και τη φιγούρα του την απαθανάτισαν σε μετάλλειο). Έφτασε λοιπόν πίσω και γινόταν επιθέσεις από παντού οπότε έπρεπε φυσικά να πολεμήσει. Για να μη μακρηγορούμε, πολέμησε σε διάφορες μάχες στη Νορβηγία (τότε υπό το βασίλειο της Δανίας) και τελικά τον έφαγαν λάχανο με βλήμα στο κεφάλι υπο αδιευκρίνιστες συνθήκες (sic) το 1718. Ο θάνατός του έφερε τεράστιες αλλαγές στο σύστημα διακυβέρνησης της Σουηδίας: η Σουηδική αυτοκρατορία τερματίστηκε και μαζί της η απόλυτη μοναρχία η οποία έδωσε τη θέση της σε κοινοβουλευτικού τύπου διακυβέρνηση μοναδική για τα δεδομένα της τότε ηπειρωτικής Ευρώπης….

Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Charles_XII_of_Sweden

(που ελπίζω να είναι αξιόπιστη και να μην έχουμε ρεζιλίκια)
The Editor

Post Navigation